Προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, τελέστηκε και φέτος η πανήγυρις του Ιερού Ναού Υπαπαντής του Κυρίου που βρίσκεται στα Ταμπούρια Πειραιά.
Χθες Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026 τελέστηκε ο πανηγυρικός εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, συγχοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αχελώου κ. Νήφωνος, βοηθού Επισκόπου και Πρωτοσυγκέλλου της τοπικής μας Εκκλησίας.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο βαθύ θεολογικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο της μεγάλης αυτής Δεσποτο-Θεομητορικής εορτής της Εκκλησίας μας, αναδεικνύοντας τη θέση της στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Ο Σεβασμιώτατος, αρχικά, επεσήμανε ότι με θεία σοφία οι Θεοφόροι Πατέρες όρισαν τη διάταξη των Ιερών Ακολουθιών της Ορθοδόξου Εκκλησίας, φανερώνοντας ότι η πίστη μας δεν αποτελεί ανθρώπινη σύλληψη, αλλά Θεία Αποκάλυψη και κοινωνία του κτιστού με το άκτιστο, του φθαρτού με το αιώνιο. Η Εκκλησία, ως χώρος παρουσίας και ενεργείας του Παναγίου Πνεύματος, αγιάζεται, χαριτώνεται και οδηγείται «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν».
Αναφερόμενος στη χρονική τοποθέτηση της εορτής της Υπαπαντής η οποία «συνυπάρχει ή και προηγείται του Ιερού Τριωδίου», όπως χαρακτηριστικά είπε, υπογράμμισε ότι αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά αποσκοπεί στην ανάδειξη υπεροχικού σχεδίου της Θείας Οικονομίας, το οποίο οδηγεί τον άνθρωπο στην πνευματική προετοιμασία και στον αγώνα της μετανοίας ενόψει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Εκκλησία καλεί τους πιστούς σε πνευματικό συναγερμό και μέθεξη, ώστε να καταστούν «άξιοι αθλητές στο στάδιο των αρετών που σε λίγο θα μας καλέσει να αγωνιστούμε όλοι στον εσωτερικό μας αγώνα, στην προσωπική μας περιπέτεια, αντιμετωπίζοντας τον μεγαλύτερο εχθρός μας, που είναι ο εαυτός μας και βέβαια τα δαιμονικά περιπαίγματα».
Ο Σεβασμιώτατος ανέπτυξε την προτυπωτική σχέση της εορτής με το γεγονός της Εξόδου, επισημαίνοντας ότι ο Θεός παιδαγωγεί τον άνθρωπο διά των συμβόλων και των προτυπώσεων, προετοιμάζοντάς τον «να κατανοήσει με σύμβολα και προτυπώσεις» το μέγα μυστήριο της σωτηρίας. Η δουλεία του λαού Ισραήλ στη γη της Αιγύπτου παρουσιάστηκε ως εικόνα της πνευματικής αιχμαλωσίας του ανθρώπου στη δουλεία της αμαρτίας, του διαβόλου και του θανάτου.
«Προτυπώσεις του μεγάλου γεγονότος που θα συμβεί σε λίγο», σημείωσε ο Σεβασμιώτατος και συνέχισε: Έρχεται επιτέλους η ώρα οι προτυπώσεις, τα μηνύματα να γίνουν πραγματικότητα, ιστορία, γεγονός. Και ο Αναμενόμενος εισέρχεται στον χώρο και τον χρόνο. Εκείνον για τον Οποίο μίλησαν οι Προφήτες, Εκείνον για τον Οποίο συνέβη όλο το ιερό αυτό και μεγαλειώδες γεγονός της Εξόδου, είναι πλέον Βρέφος τεσσαρακονθήμερο και Τον προσάγει η Παναγία Μητέρα Του και ο προστάτης της ιεράς οικογενείας, ο Δίκαιος Ιωσήφ, στον Ναό το νομικό, κατά τα υπό του νόμου προβλεπόμενα, για να γίνει η αντικατάσταση της θυσίας».
Στο κέντρο του κηρύγματος του Σεβασμιωτάτου τέθηκε το γεγονός της Υπαπαντής του Κυρίου, κατά το οποίο ο τεσσαρακονθήμερος Κύριος προσάγεται στον Ναό από την Υπεραγία Θεοτόκο και τον Δίκαιο Ιωσήφ, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο. Εκεί, ο Πρεσβύτης Συμεών υποδέχεται στην αγκάλη του τον Εξανθρωπίσαντα Θεό Λόγο, τον Σωτήρα του κόσμου και το Φως των εθνών.
Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι κατά την Υπαπαντή αναβάλεται η θυσία του Πρωτοτόκου για τριάντα τρία έτη, έως ότου αυτή ολοκληρωθεί επάνω στον Σταυρό του Γολγοθά. «Η θυσία που αναβάλεται τη στιγμή αυτή κατά την Υπαπαντή του Κυρίου», επεσήμανε χαρακτηριστικά, «πρόκειται να μετατεθεί μετά από τριάντα τρία χρόνια, όταν επάνω στο Σταυρό του Γολγοθά θα προσφερθεί η αιματηρή θυσία. Όχι γιατί την απαιτεί η δικαιοσύνη, δήθεν, του Θεού, αλλά γιατί Εκείνος προσφέρεται από απερινόητη αγάπη και με το αίμα Του που πλημμυρίζει τη γη, την ιστορία και τα σύμπαντα. Εξαλείφει κάθε αμαρτία. Μας λυτρώνει από τη σκλαβιά και τον Άδη της αιχμαλωσίας» «πεθαίνοντας Αυτός αντί για εμάς, αντικαθιστώντας στο Σταυρό όλους εμάς».
«Η εορτή της Υπαπαντής καταδεικνύει το θαύμα της αιωνίου και απερινόητου αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και του χρέους του ανθρώπου να ανταποκριθεί σε αυτή την παφλάζουσα και πυρίκαυστη αγάπη», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας πως η θυσία αυτή «μας ανοίγει την πύλη όχι απλώς κάποιας γης Χαναάν, αλλά της μόνης υπερχρονικής Βασιλείας που δεν είναι κτιστή, αλλά άκτιστη και μας εισαγάγει όλους στην αιώνια και αΐδια ζωή του Παναγίου Θεού».
«Όμως υπάρχει μία προϋπόθεση», πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι θα πρέπει «να αποδεικνύεται και η δική μας αντιπελάργηση, η δική μας δηλαδή ευγνώμων αποδοχή της θυσίας. Για αυτό και η Αγία μας Εκκλησία, μας προευπρεπίζει με το ιερό Τριώδιο των υπερόχων παραβολικών λόγων και την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Για να επιτελέσουμε και εμείς τη δική μας έξοδο από την γη της Αιγύπτου, από τη σκλαβιά των παθών της αμαρτίας, του διαβόλου και του θανάτου που βιώνουμε καθημερινά στην ελευθερία της αιωνίου γης Χαναάν της Βασιλείας του Θεού, διά του Σταυρού και της Αναστάσεως», είπε καταλήγοντας.
Σήμερα Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 τελέστηκε Αρχιερατικό συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αχελώου κ. Νήφωνος, ο οποίος κήρυξε και το Θείο Λόγο.
Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την Ακολουθία του Εσπερινού ΕΔΩ και από τη Θεία Λειτουργία ΕΔΩ.